معرفی ندیم الشعرا
زندگي نامه ي اديب معاصر ، شاعر فرهيخته حاج عبدالحسين نديمي شهركي
فرزند: علي محمد شهركي و معصومه متولد: 4تيرماه 1252ه.ش/ 1291ه.ق/1874م. محل تولد: شهرك (شهركيان) متوفي : 1314ه.ش/1354ه.ق/1935م. محل دفن : گورستان عمومي شهركيان در چهارم تيرماه سال1252ه.ش در منزل (علي محمد شهركي) فرزندي متولد گرديد كه به واسطه ي ارادت خانوادگي به اهل بيت عصمت و طهارت (ع) و به خصوص (ابا عبدالله الحسين (ع)) ،عبدالحسين ناميده شد . او تحصيلات اوليه ي متداول آن ايام را در مكتب خانه ي محل فرا گرفته و سپس مدتي نيز در قطب فرهنگي مجاور منطقه ي (اصفهان) در نزد برخي از اساتيد آن هنگام به كسب فيض پرداخت . وي در عنفوان جواني و پس از بازگشت به زادگاه خويش علاوه بر اهتمام به امر كشاورزي به فعاليت هاي جنبي ديگر مانند داير نمودن كارگاه (گيوه دوزي ) روي آورد .و در اين ميان همانند بسياري ديگر از اهل ادب پارسي علاوه برامرار معاش از اين طريق كارگاه او محفل ا نس اهل ادب منطقه محسوب مي گرديد. از جمله ي جالب ترين مضاميني كه نديم در آنها درسطح شاعران منطقه ي چهارمحال و بختياري ميدان داري نموده است مي توان به مراثي و مدايح ارزشمند با كلامي شيوا و دلنشين در ذكر مناقب خاندان اهل بيت عصمت و طهارت (س) اشاره نمود . از ديگر فعاليتهاي ادبي نديم ساخت ماده ي تاريخهاي ارزشمند جهت ثبت تواريخ مربوط به تولد ، و فات و اقدامات بزرگان و مشاهير سطح منطقه و نيز قطب فرهنگي مجاور (اصفهان ) كه با ايشان مراودات طولاني داشته اند مي باشد .نديم همچنين در طول فعاليت هاي ادبي خود بنابر ديدارها يي كه ازابنيه ومستحدثات داراي اهميت سطح منطقه داشته ونيز حساسيت هايي در خصوص وقوع حوادث مهم ملي و محلي دارا بوده است ، در ابيات مختلفي احساس خود را از اين تجربيات معنوي و روحي داشته است كه امروزه يكي از اسناد مهم تاريخ منطقه مي توانند محسوب گردند. در سال 1331 ه.ق به سمت مباشري شهرك انتخاب گرديدولي به هر حال به دليل رأفت و حلمي فطري كه از آن برخوردار بود نتوانست بنا به دلايلي ويژگيهاي اين شغل را تحمل نمايد و در مدت كوتاهي انصراف خود را از آن اعلام نمود. روح ناشكيب وي كه به زودي نديم هر صاحب سخني مي گشت ، باعث شده تاهماننديك محقق به اكناف انديشه هاي رايج سركشي نمايد تا به كنه هر موضوع دسترسي يابد و بر اين منوال به عنوان يك جستجو گر به سرغ مكاتب مختلف فكري مي رفت . بر اين اساس در اين جستجوها او راههاي فراواني را چه بلند و چه پست از تصوف و عرفان تا بهائيت از حدود سال 1318 ه.ق درنورديد تا آنكه تحولي عميق در او و شعر او به وجود آورد. نديم الشعراء پس از يك عمر سرايش ا شعاري ناب در قالبهاي گوناگون ، در سال 1354 ه.ق در ميان تأثر عموم مردم محل دار فاني را وداع گفت و در آرامگاه عمومي شهركيان به خاك سپرده شد. "... چه خوش بود كه بگويند بعد مرگ نديم به يادگار از او مانده چند اشعاري"
نمونه ای از شعر ندیم الشعراء:
ما در ميان زلف ، رخ يا ر ديده ايم ما آفتاب را به شب تار ديده ايم ديوانه وار سر به بيابان نهاده ايم تا چين زلف آن بت عيار ديده ايم مردم اگر حكايت منصور مي كنند ماخويش را معاينه بر دار ديده ایم زاهد ، خداي جوشده در مسجد وحرم ما جلوه ظاهر از بت وزنار ديده ايم آن تشنه اي كه مي طلبد حاجي از حرم ما در درون خانه خمار ديده ايم در طي راه عشق ،كه راهي است پر خطر بيم رقيب و طعنه ي اغيار ديده ايم مستيم وهوشيار ، غريبيم و آ شنا شاخ كليم وسرزنش خار ديده ايم اي طايرا ن سدره نگاهي نديم را كو را ،بسان مرغ گرفتار ديده ايم گردآورنده : سپیده آزاد عضو مرکز |